Historia banku

Powstanie i rozwój
Banku Ludowego w Katowicach


Powszechnie uważa się, że pierwszą polską spółką kredytową było Towarzystwo Pożyczkowe dla Przemysłowców miasta Poznania zorganizowane według zasad spółdzielczych i utworzne w stolicy Wielkopolski w 1861r. z inicjatywy Hipolita Cegielskiego i Mieczysława Łysakowskiego. Spółdzielnia  została zorganizowana według zasad Hermana Schulzego przewidując solidarną odpowiedzialność wszystkich członków.

W 1881r. Towarzystwo Pożyczkowe dla Przemysłowców miasta Poznania przekształciło się w Bank Przemysłowy; na bazie tego banku powstały następnie spółdzielnie kredytowe. W miejsce przekształconego „Towarzystwa” powstaje Związek Spółek Gospodarczych i Zarobkowych na Wielkie Księstwo i Prusy.
Organizacja ta skupiała spółki kredytowe, była tez członkiem Międzynarodowego Związku Spółdzielczego.

Szerszy rozwój spółdzielczości rolniczej na Śląsku nastąpił w latach dziewięćdziesiątych XIX i na początku XX wieku. Zakładano wówczas przede wszystkim spółdzielnie oszczędnościowo – pożyczkowe, dzięki którym zwiększyły się możliwości finansowe – zwłaszcza właścicieli drobnych i średnich gospodarstw chłopskich.

Spółdzielczość bankowa podczas zaborów stała się szkołą gospodarki, przezorności i oszczędności. W spółdzielniach kształciły się kadry społeczno – ekonomiczne i tworzyła się przodująca grupa dobrych gospodarzy.


Twórcą polskiej spółdzielczości kredytowej na Górnym Śląsku był Juliusz Szaflik, który przy pomocy M. Łysakowskiego i F. Rakowicza – zasłużonych działaczy spółdzielczych z Wielkopolski – założył „Towarzystwo pożyczkowe dla Zawadzkiego”. Kontynuatorem i organizatorem form spółdzielczych był również Karol Miarka, pod jego nadzorem w oparciu o wzorce spółek kredytowych Raiffeisena powstają banki ludowe, najpierw w Bytomiu, a w 1898r. w Katowicach.

Z oryginalnego Rejestru Spółdzielni, który znajduje się w Archiwum Sądowym w Katowicach dowiadujemy się, że w dniu 27 lutego 1898r. Królewski Sąd Rejonowy w Katowicach zarejestrował Bank Ludowy – Spółdzielnia z nieograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Katowicach.

Podmiotem działalności firmy jest prowadzenie operacji bankowych w celu udzielania kredytów członkom. Na członków pierwszego Zarządu zostali wybrani: Jan Skiba, Jan Zajonc, Wieczysław Szyperski – dyrektor banku.

Materiały zebrane z ogłoszeń w prasie lokalnej obrazują działalność banków ludowych na Górnym Śląsku od czasu powstania do lat trzydziestych.
W gazecie polskiej „Katolik” zamieszczały ogłoszenia Banki Ludowe z Bytomia, Katowic, Królewskiej Huty, Rybnika i Tarnowskich Gór. Zaś „Gazeta Ludowa” drukowała bilanse i ogłoszenia Banków Ludowych z Gliwic, Koźla i Raciborza.

Ludność polska z Górnego Śląska pragnąc uniezależnić się od instytucji niemieckich licznie zapisywała się na członków banków ludowych skąd otrzymywała oczekiwaną pomoc kredytową. Cechą charakterystyczna polskich spółdzielni było to, że starały się przyciągając kapitały obce przede wszystkim w postaci depozytów, natomiast same rzadko zaciągały pożyczki. Spółdzielnie śląskie przyjmowały wkłady oszczędnościowe od wszystkich warstw społecznych. Działalność w zakresie gromadzenia wkładów oszczędnościowych w przeciwieństwie do czynności pożyczkowych nie była ograniczona członkostwem.

Głównym celem spółdzielni polskich było zwalczanie lichwy i wyzysku oraz służenie członkom tanim i dogodnym kredytem.

Pierwsze polskie spółdzielnie kredytowe, a w tym i Banki Ludowe, podlegały przepisom pruskiej ustawy o stowarzyszeniach z lipca 1868r. Zasadnicze zmiany ustrojowe, które nastąpiły w Polsce po roku 1944 spowodowały potrzebę reorganizacji form i celów działania w spółdzielczości. W okresie przedwojennym spółdzielczość bankowa pracowała w warunkach gospodarki kapitalistycznej.

Po wojnie od pierwszych dni musiała włączyć się w zachodzące zmiany polityczne i gospodarcze, musiała stać się częścią socjalistycznego aparatu bankowego obsługującego gospodarkę uspołecznioną. Etapy zmian spółdzielczości bankowej w Polsce określają akty normatywne uchwalane przez Sejm w różnych okresach czasu, reprezentując zmienność kierunków polityki rolnej.

W latach siedemdziesiątych dla polepszenia obsługi klientów rozwijano sieć oddziałów oraz filii banku. W 2010 roku, dla jeszcze większego odkreślenia lokalnej pozycji Banku zmieniono nazwę na Śląski Bank Spółdzielczy Silesia w Katowicach .W chwili obecnej Silesia Bank  posiada osiem placówek w tym: dwa Oddziały z siedzibą w Chorzowie i w Imielinie, pięć Filii z siedzibą w Ligocie,w Nikiszowcu, w Piotrowicach,w Załężu, w Bielsku - Białej oraz centralę z siedzibą w Katowicach.

Kursy walut

Kursy walut2017-12-12 obowiązuje od godziny: 08:00
1 EUR4.0741
1 USD3.4596
1 CHF3.4649
1 GBP4.6008
więcej